الفيض الكاشاني
377
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
شايع كند كه از آن مبّر است تا او را در دنيا خوار سازد ، بر خداست كه در روز قيامت به خاطر اين شايعه او را در آتش آب كند . » « 292 » از پيامبر ( ص ) روايت شده : « چون خداى متعال بهشت را آفريد به آن فرمود : سخن بگو : بهشت گفت : هر كه وارد من شود خوشبخت است . خداى جبّار فرمود : سوگند به عزّت و جلالم هشت گروه از مردم در تو مسكن نگيرند : دائم الخمر ، كسى كه به زنا اصرار مىورزد ، سخنچين ديوّث ، مأموران محافظ سلطان ، مخنّث ( مردى كه چون زنان ظاهر شود ) ، كسى كه قطع رحم كند ، كسى كه با خدا پيمانى بسته و به آن وفا نمىكند ، وارد بهشت نمىشوند . » « 293 » مىگويم : از طريق شيعه از امام صادق ( ع ) بر ايمان روايت شده كه گفت : امير المؤمنين ( ع ) فرمود : « بدترين شما سخنچينان و كسانى هستند كه ميان دوستان تفرقه مىاندازند و براى انسانهاى سالم به جستجوى عيب مىپردازند . » « 294 » از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : « بهشت بر غيبت كنندگان و سخنچينان حرام است . » « 295 » ابو حامد مىگويد : كعب روايت كرده كه بنى اسرائيل دچار قحطى شدند ؛ حضرت موسى ( ع ) چند بار از خدا طلب باران كرد ولى اجابت نشد پس خداى متعال به موسى وحى كرد در حالى كه سخنچينى در ميان شماست كه به سخن چينى اصرار دارد پاسخ تو و همراهانت را نمىدهم . موسى عرض كرد : پروردگارا او كيست ؟ تا او را از جمع خودمان بيرون كنيم ؛ خداوند فرمود : اى موسى شما را از سخنچينى نهى مىكنم و خود سخنچينى كنم . پس همگى توبه كردند و در نتيجه از باران رحمت خدا برخوردار شدند .
--> ( 292 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در الصمت روايت كرده و در سند بر ابو دردا توقّف كرده است چنان كه در المغنى آمده است . ( 293 ) اين روايت اين چنين كامل نيافتهام ولى مضمون جملات آن در منابع روايى روايت شده است به المغنى رجوع كنيد . ( 294 ) كافى ، ج 2 ، ص 369 . ( 295 ) كافى ، ج 2 ، ص 369 .